Dag 3: L-F-top herenigt zich op de 5e etage

Om 6 uur loopt de wekker af. Deze morgen moet ons ontbijt uitgesteld worden, want al om half 8 komt onze plaatselijke L-F-manager mevrouw Hiep (66) naar ons appartementje om ons welkom te heten en het programma van ons jaarlijks bezoek aan “onze” leerlingen met ons in te plannen.

2017-8-29 (1)Al om kwart over zeven ga ik aan het begin van ons kleine dwarsstraatje staan om Hiep op te vangen. Zoals we al zo dikwijls hebben moeten ervaren mogen wij geen minuut te laat aanwezig zijn; de Vietnamezen zelf nemen het niet zo nauw. Slechts enkele minuten over tijd komt Hiep op haar brommer aangereden. Ik loop voor haar uit naar ons appartementje en boven, op de 5e etage, herenigt zich de top van Looking-Forward in een innige omhelzing; na een heel jaar ontmoeten we elkaar in goede gezondheid. Voor Hiep hebben we een flesje heerlijke parfum meegebracht.

Snel komen we tot zaken (Hiep heeft maar een klein uurtje de tijd; ze moet Engelse les gaan geven aan managers van een hotel). Morgenvroeg moeten we ons uiterlijk half 8 bij haar thuis melden. We gaan dan samen (op de brommer) naar Dien Khanh. Eerst rijden we naar de Mac Dinh Chi school in Dien Son ( 15km.) omdat “onze” leerlingen hun schoolgeld van juni, juli, augustus en september krijgen ( 4 x 350.000 = 1.400.000Dong/ 55euro) Hiermee kunnen ze de beginkosten betalen van het 1e semester. Voor de ontmoeting met ( en het bijbehorende thuisbezoek van) de 4 nieuwe L-F-leerlingen op deze school komen we later een keer terug.

Om half 10 worden we verwacht op de Nguyen Du school in Dien Lac (10km.verder). We gaan ook hier het schoolgeld voor het 1e semester uitdelen en we gaan afscheid nemen van directeur mr. Tuan die met pensioen gaat (overheidspersoneel krijgt wel een pensioenuitkering). Mr. Tuan is voor ons de beste schooldirecteur die we hebben. Hij is zeer begaan met zijn leerlingen en is erg meewerkend met ons schoolgeldprojectje. We zullen hem gaan missen. We zullen ook kennis maken met de nieuwe directeur.

Zaterdag zullen we onze highschool leerlingen zien en moeten we afscheid nemen van de school- en Looking-Forward-verlaters. De rest van het programma moet Hiep nog in elkaar zetten. Wij eisen dat we elke L-F-leerling ieder jaar ontmoeten. Zo niet, dan stopt de financiële ondersteuning van de leerling(e).

2016-9-3 12 (131)Als Hiep weg is gaan we alsnog ontbijten. Maar eerst bestellen we portretfoto’s van alle 83 L-F-leerlingen, welke we bij ons vorige bezoek gemaakt hebben voor hun persoonlijke supporter in Nederland en Engeland ( en één in Duitsland). Ook de kinderen zelf moeten die foto krijgen vinden wij, dus doet Lidy die straks in de envelop bij het eerste schoolgeld voor het nieuwe schooljaar.

2017-8-28 (35)We bestellen de foto’s bij onze vaste fotozaak. De eigenaresse herkent ons meteen en laat duidelijk merken dat wij goede bekenden zijn. Zij weet de procedure; neemt de USB-stick aan en zet ze op haar computer, klaar om afgedrukt te worden. Over een paar uur zullen ze klaar zijn; kosten ongeveer 9 eurocent per afdruk.

Vanaf vorig jaar hebben wij er de goede gewoonte van gemaakt dat op het moment dat een leerling ons schoolgeldproject moet verlaten omdat hij/zij geslaagd is voor highschool/12e klas, zij een USB-stick krijgt met daarop alle foto’s die van hem/haar gemaakt zijn gedurende de meerdere jaren dat de leerling(e) in het project zat. De eigenaresse van de fotozaak maakt voor ons een mooi aanbod: 12 USB-sticks voor € 5,00 per stuk.

2017-8-29 (4)Voor het verlaatte ontbijt nemen we geen risico. We fietsen naar het vaste ontbijtrestaurantje van voorgaande jaren aan de andere kant van de lange straat. De eigenaresse ziet ons aankomen, komt naar buiten en pakt ons vast. Ook zij is blij ons weer gezond terug te zien. Zij zelf heeft minder geluk; ze heeft flinke hartproblemen gekregen en kan alleen nog ’s morgens werken. We krijgen echt medelijden met deze lieve vrouw die ons altijd extra fruit na geeft en nog 10% korting geeft ook. De “omelet with mushrooms” en de ‘baguette with jam” smaken weer even goed als vorig jaar.

DSCN8618Lidy gaat naar een bank om Euro’s in Dong’s te wisselen en ik ga een brommer voor morgenvroeg bestellen. Via internet laten we nog een flink bedrag van de Looking-Forward bankrekening overmaken naar Hiep’s Looking-Forward rekening hier. De komende dagen gaan de miljoenen rollen!

2017-8-29 (7)Lidy kan nu enveloppen gaan vullen met schoolgeld en daarbij de portretfoto van het desbetreffende kind. Ik begin al aan dit reisverslag. Als de zon wat gedaald is en we dus meer in de schaduw kunnen fietsen, rijden we tegen 4 uur naar een grote boekwinkel om leesboeken te kopen voor die leerlingen waarvoor hun persoonlijke supporter extra geld heeft meegegeven voor een cadeautje. De eigen leerling een klein cadeautje geven mag, maar is geheel vrijblijvend. Een mooi leesboek is een bescheiden en persoonlijk (ze mogen/moeten er zelf een uitkiezen) presentje van hun supporter(s) in Europa. Er zijn ook verschillende supporters die een “Hollandse” groetenkaart meegegeven hebben.

Nu we toch in de buurt van een grote supermarkt zijn, lopen we daar ook binnen en gaan proberen een (hygiëne) welkomstpakket voor de nieuwkomers samen te stellen. Voorheen deden we er altijd een handdoek bij (konden we alles makkelijk in verpakken), maar die hebben we, na aanhoudend protest van manager Hiep, moeten laten vervallen. Volgens bijgeloof in Vietnam mag je een vriend geen handdoek geven; dat brengt ongeluk of kwetst de persoon. Als we een goede samenstelling van het pakket gevonden hebben zullen we dit laten zien.

2017-8-29 (9)Vanavond gaat de afspraak voor een etentje bij een zeer bekend vegetarisch restaurant (“Co Tam”) wel door. Om 18.30u. zal Yen er zijn met een vriendin (Tam) die ook bij haar werkt. Yen (25) is coördinator in een 5-sterren hotel van het Vinh Pearl-concern. Ik heb haar 2 jaar geleden ontmoet in de bus naar natuurpark/tropisch woud Yok Don dat tegen de grens met Cambodja ligt. Zij was de enige in de bus die Engels tegen mij kon/durfde te spreken en mij de juiste verdere bussen en overstapplaatsen kon vertellen. Toen ik na 3 dagen zonder problemen terug was in Nha Trang heb ik dit haar volgens haar wens laten weten. Ik had voor haar een cadeautje gekocht om haar te bedanken en haar gevraagd om dat te komen halen. Sindsdien houden we contact en spreken weleens af; zo ook vanavond. We kunnen elkaar veel vertellen; zij wil graag weten hoe wij en onze dochters leven in het Westen en wij kunnen veel aan haar vragen over het leven in Vietnam als jonge (gestudeerde) werkende vrouw. Zo leren wij veel over de mogelijke toekomst voor onze leerlingen. Het is een gezellige avond geworden!

Yen en Tam vragen of zij een keer mee mogen met ons, als wij op stap gaan voor ons schoolgeldproject, liefst als wij huisbezoeken gaan doen bij (door het schoolbestuur) nieuw voorgedragen leerlingen-in-nood. Wij mogen en kunnen dit niet alleen zelf beslissen. We zullen hiervoor toestemming moeten vragen aan het betreffende schoolbestuur. We zullen voor hen ons best doen, beloven we.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *