Dag 4: Weerzien met de eerste L-F leerlingen

Deze morgen loopt om 6.00uur de wekker af. (Ik lig dan al ’n uurtje wakker, want ik ben al om 05.00uur gewekt door een reveille van trompetgeschal welke klinkt uit luidsprekers die hangen aan lantaarnpalen. Het is een van de dingen die je laat weten dat je hier in een communistisch land bent). We douchen, eten een broodje met La Vache Qui Rit en terwijl ik een brommer ga halen bij het brommermannetje bij ons om de hoek, brengt Lidy de cadeautjes (boeken, kaarten, enveloppen met schoolgeld, etc. naar beneden. We laden alles op en onder het zadel en kruipen na een heel jaar weer samen op een brommer. Deze keer gaan we gelijk het spitsuur in; we weten dat we direct mee moeten gaan met de chaotische verkeersstroom; niet aarzelen of snel afbuigen; je altijd zo smal mogelijk houden in de verkeersrichting.

2017-8-30 (59)Onderweg moeten we benzine tanken en ik koop bij een marktstalletje langs de weg een mondkapje. De smog van uitlaatgassen wordt ieder jaar dichter. Nu is het genoeg! Net als steeds meer Vietnamezen ga ik ook een mondkapje dragen in de spits.   We komen behouden en ruim op tijd (voor half 8) aan bij het huis van manager Hiep. Haar man komt snel voor ons de poort opendoen. Lidy zegt dat hij : “Hello” gezegd heeft, maar ik heb niets gehoord. Ik heb zelden zo’n stille man gezien. Toch is hij zeker niet onaardig.

Na een paar minuten vertrekken we met 2 brommers. We worden om 08.00uur op de Mac Dinh Chi school in Dien Son verwacht, zo’n 15 kilometer het buitengebied in. Er ligt een rechtstreekse hoofdweg naar toe, maar die is nu erg druk. Hiep wil liever via kleine weggetjes langs de rivier. Als we ruim 10 kilometer op weg zijn begint Hiep’s brommer te rammelen en te stotteren; Oei, stukken! Ik word op verkenning gestuurd om een brommerreparatiewerkplaats te zoeken. We hebben geluk; al een paar honderd meter verder is een kleine werkplaats. Met horten en stoten haalt de brommer de plek. De aanwezige man luistert naar de motor en begrijpt direct wat er aan de hand is; te weinig olie in het motorblok. ImageolioedHij draait het blok open en knipt met een grote schaar een klein rond stukje blik uit een bierblikje en stopt dat door de opening naar binnen. Dan plukt hij van een boom boven zijn hoofd een groot blad en gebruikt dat als trechter bij het vullen van het motorblok met nieuwe olie. Hij start de brommer en zegt dat hij 120.000Dong (minder dan 5 euro) van ons krijgt. Om Hiep weer een beetje op te peppen betalen wij die voor haar. Alles bij elkaar heeft deze brommerpech zo weinig tijd gekost dat we toch nog op tijd (08.00uur) op de Mac Dinh Chi school aankomen.

Het schoolplein is helemaal leeg, behalve een klein groepje leerlingen voor de directeurskamer. We herkennen ze als “onze” leerlingen Han, Ngoc, Dieu, Minh, Dung, Huy, Man en Quy, . Het zijn de acht leerlingen die het volgende jaar nog op deze secondary school zitten. Hanh en Nhi hebben deze school verlaten en zullen we ontmoeten op de highschool in klas 10. (We zullen voor hen in de plaats 4 nieuwe leerlingen-in-nood toelaten tot ons schoolgeldproject) . Al snel komt de directrice, mevrouw Kim Nga naar buiten en even later ook de 2 leraressen Engels die onze L-F-contactpersonen zijn op deze school.

Iedereen begroet ons hartelijk. Het is een fijn en relaxt weerzien na één jaar. Ik begin direct met het maken van nieuwe portretfoto’s en Lidy met het uitdelen van het schoolgeld van juni, juli, augustus en september ( 1,4 miljoen Dong), de afgedrukte portretfoto’s van vorig jaar en de cadeautjes (boeken) van enkele persoonlijke supporters. De leerlingen moeten een handtekening voor ontvangst zetten op een grote lijst met alle huidige 83 Looking-Forward leerlingen. We gaan samen op de foto en we delen snoepjes uit. De sfeer is erg ontspannen en toch willen we van de directrice en de 2 leraressen weten of zij zich helemaal kunnen vinden in onze bemoeienis op hun school en afgelopen schooljaar geen problemen met Looking-Forward hebben ondervonden. Hun reactie is overduidelijk; alle drie zijn erg enthousiast over ons schoolgeldproject en hopen dat we dit nog vele jaren kunnen doorzetten. We beloven ons uiterste best hiervoor te doen, maar we zijn afhankelijk van anderen, onze sponsors in Nederland.2017-8-30 (26)2017-8-30 (41)

2017-8-30 (18)2017-8-30 (24)

2017-8-30 (3)

2017-8-30 (36)

We nemen afscheid van onze leerlingen. Misschien zien wij ze dit jaar niet meer. Bao Han met haar slechte gezondheid zullen we nog wel ontmoeten. We gaan bij haar thuis op bezoek. Haar supporters zijn graag bereid om iets extra te doen voor haar gezondheid. Op de Mac Dinh Chi school komen we nog terug om met de 4 geselecteerde leerlingen-in-nood naar hun woning te gaan om hun leefsituatie te kunnen beoordelen en hen dan hoogstwaarschijnlijk toe te laten tot ons schoolgeldfonds.

2017-8-30 (53)We rijden door de poort van de oude verdedigingsmuur van Dien Khanh naar Dien Lak, naar de Nguyen Du secondary school. “Onze” 10 leerlingen zijn er vandaag niet. Deze morgen neemt directeur, meneer Anh Tuan afscheid. Hij gaat met pensioen (overheidspersoneel :mannen 60 jaar en vrouwen 55 jaar, kan met betaald pensioen) . Tuan heeft ons uitgenodigd om bij zijn afscheid aanwezig te zijn. Voor ons natuurlijk een hele eer en we kunnen nu ook de nieuwe directeur ontmoeten. Wij danken Tuan voor zijn geweldige medewerking aan Looking-Forward; we zullen hem gaan missen; hij bereidde alles zelf alles goed voor en ging verschillende keren met ons mee op huisbezoek bij de leerling-in-nood waarvoor hij onze steun vroeg. Hij verzekerde ons dat wij de enige welfare-organisatie zijn waarvan hij hulp krijgt voor leerlingen in grote problemen. Hij heeft de nieuwe directeur mr. Nho al enthousiast gemaakt over ons schoolgeldproject.2017-8-30 (49)

2017-8-30 (47)We hebben voor Tuan een (Delfts Blauw) cadeautje uit Nederland meegebracht. Hij neemt het dankbaar in ontvangst en legt het ongeopend bij de andere ongeopende afscheidscadeaus; Cadeaus worden hier pas later privé opengemaakt om eventuele negatieve reacties over te laten komen.

Na de afscheidsbijeenkomst mogen we aanschuiven voor een heerlijke lunch onder de veranda, samen met alle leerkrachten en genodigde gasten. Het hoofd van het Provinciale Education Committee en de directeuren van de Mac Dinh Chi, de Tran Quang Khai en de Dien Dien school zijn ook aanwezig. Ze komen alle vier tijdens de lunch naar ons toe en schudden vriendelijk onze hand. Toch weer lekker genetwerkt denk ik dan.

We moeten voor het eind van de afscheidslunch vertrekken; Hiep heeft vanmiddag andere verplichtingen. Als we Tuan veel geluk wensen de komende tijd, vraagt hij of het mogelijk is om contact te blijven houden met ons. Dit willen we zeker doen; het is echt een hartelijke man.

Nu we toch nog benzine in onze gehuurde brommer ( 4 euro per dag) hebben zitten rijden we deze middag 2 x op en neer naar de grote supermarkt om de zwaardere spullen ( waspoeder ed.) te kopen. Om 18.00uur leveren we de brommer in en gaan eten bij restaurant “De Laterne”. Dit restaurant staat bekend om zijn voedselhulp aan weeshuizen in de omgeving.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Één reactie op Dag 4: Weerzien met de eerste L-F leerlingen

  1. Marja en Walter schreef:

    Fijn om te lezen dat jullie de draad weer hebben opgepakt in Vietnam.
    Wij wensen jullie veel succes en wij gaan jullie reisverslagen met grote belangstelling volgen.

    hartelijke groetjes, Marja en Walter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *