Dag 5: Looking-Forward-nummer 1-1, Thi Hao

We gaan eerst ontbijten bij “De Laterns” aan de overkant van de straat. Gisteravond is het hier goed bevallen en alle personeel op de vloer spreekt redelijk Engels, wat toch uitzonderlijk is. De serveerster die naar ons toe komt, roept: ”Oh, you’re back again in Nha Trang”. Ze herkent ons echt en weet van ons werk voor Looking-Forward. Deze herkenning is erg leuk voor ons “thuis”-gevoel. We maken een praatje met meerdere personeelsleden, eten een goed ontbijt en nemen ons voor hier nog dikwijls terug te komen.

De hemel is helder blauw; het wordt warm vandaag. We smeren ons goed in met zonnebrand en springen op de fiets. Op weg naar Bich Ly, zo’n 4 kilometer aan de noordkant van de stad. We fietsen langs de sloppen- visserswijk waar Hao met haar familie woont. Hao is het eerste meisje dat wij financieel ondersteund hebben voor onderwijs. Hao heeft bij ons in de administratie van Looking-Forward dus het nummer 1-1. Hao is nu al 29 jaar en werkt na een 2-jarige verpleegstersopleiding nu al 4 jaar in het Provincial Hospital hier in de stad op de afdeling gynaecologie. Ze werkt er met veel plezier en verdient een mooi salaris van ruim 200 euro per maand. Vanavond zullen we Hao ontmoeten; ze komt naar ons appartementje.

2017-8-31 (17)We rijden over de brug, langs de vissershaven waar de blauwe houten vissersboten wachten op hoog tij en dan in de nachtelijke uren met behulp van grote aantallen tl-verlichtingen de vissen lokken en met netten vangen.

2017-8-31 (18)Aan de andere kant van de riviermonding wordt ook een kolossaal hotel gebouwd. Op dit moment ligt de bouw stil, want er is geconstateerd dat er 2 verdiepingen te hoog gebouwd is. Hoe zal dit opgelost worden in dit land met zijn vele corruptie; betalen of afbreken?

We komen langs de oude Cham tempel Tap Ba PoNagar. Hier gaan we zeker ook nog naar toe, want we zijn goede bekenden van de danseressen en de muzikanten die voor hun tempel optreden voor de toeristen. Het is er nu erg druk, gezien het grote aantal Chinese bussen.

2017-8-31 (1)2017-8-31 (11)Volgende straat linksaf, naar boven de heuvel op. Het is 10.00u. als we bij het winkeltje/cafeetje van Bich Ly aankomen, zoals we hadden afgesproken. Gelukkig is aan hun kant ook alles goed afgesproken en nagekomen, want we zien zoon Tin (20) met zijn pasgeboren dochtertje Gia An (31 mei jl.) op zijn arm van achter komen aanlopen. Een beetje schuchter volgt ook Tin’s vrouw Tien (20). Tin en Tien zaten op dezelfde School voor Toerisme toen eind vorig jaar Tien in verwachting bleek te zijn van Tin. Ze hebben beiden moeten stoppen met school en zijn snel in het voorjaar getrouwd. Het tienerechtpaar woont nu bij Bich Ly en haar man in. Heel veel tienerzwangerschappen worden in Vietnam met een abortus afgebroken. Bij Tin en Tien is dat niet gebeurd, omdat zij katholiek zijn (ongeveer 10% van de Vietnamezen is Katholiek. De anderen meestal Boeddhistisch).

Tin heeft nog een jongere broer Hau(15), die ons schoolgeldfonds na Tin is gaan ondersteunen. We hopen dat Hau voldoende gewaarschuwd is voor de gevolgen van vroegtijdige/onbeschermde seks.

2017-8-31 (5)Baby An begint te huilen als ze ons ziet. De bezorgde jonge moeder staat op en neemt het meisje mee naar achter; we hebben beiden niet meer gezien. Bich Ly (41/oma) trekt het zich aan en haalt van achter een gordijn een andere baby (van 5 maanden). Baby’s in overvloed hier in Vietnam. Het geboortecijfer van Vietnam is 16 per 1000 inwoners, dus ieder jaar worden er bijna 1,5 miljoen baby’s geboren.2017-8-31 (6)

 

 

Vader (42/opa) Trung komt ook thuis om te eten en siësta te houden. Hij werkt als steenhouwer in een groeve. Voor hem hebben we 2 veiligheidsbrillen meegebracht, maar die krijgt hij later.2017-8-31 (12)

 

 

Tin werkt ’s middags in een grote boekenwinkel in het centrum. Omdat we toch nog een aantal leesboeken moeten kopen als cadeautjes van persoonlijke supporters, vragen we aan Tin het adres van de boekhandel en spreken af om vanmiddag bij hem de 12 leesboeken te komen kopen. Het lijkt ons dat Tin er in goed aanzien van kan komen bij zijn baas en dat wij van Tin advies kunnen krijgen over wat de mooiste boeken zijn voor meisjes of jongens van een bepaalde leeftijd.

Als we ’s middags in zijn winkel zijn valt dit alles wel tegen; Tin is hier in de winkel te bedeesd om ons (Westerlingen) te helpen en laat het gauw over aan een vrouw (misschien wel zijn bazin) die een klein rijtje boekjes aanwijst en beweert dat dit de beste boekjes zijn voor jongens én meisjes én voor alle leeftijden van 5 t/m 18. Het valt niet mee om haar kwijt te raken, maar uiteindelijk lukt het om zelf goede leesboeken voor verschillende doelgroepen samen te stellen. Misschien jammer voor Tin, maar hier komen we niet meer terug.

2017-8-31 (23)Onderweg naar ons appartementje stoppen we even voor een foto van een bloeiende tropische boom. Ieder jaar genieten we er weer van dat we juist hier zijn in zijn bloeitijd.

 

 

 

Tegen 18.00uur ga ik voor aan ons straatje staan om Hao op te vangen. Iets na zessen komt Hao (29) samen met haar broer Du(21) aanrijden. Het is inmiddels een beetje gaan regenen. Hao springt van de brommer en rent de straat over en vliegt me op het trottoir in de armen. Het voelt voor mij aan als hereniging met m’n eigen dochter; zo liefdevol, zo ongecompliceerd, zo niet-Vietnamees. We lopen ons smalle straatje in en Du volgt op de brommer. We nemen het liftje naar boven en daar herhaalt het tafereel met Lidy. Du is meer ingehouden en verlegen. Toch is hij een heel aardige jongen, maar hij heeft het nadeel totaal geen Engels te spreken en te verstaan.

We gaan naar een klein restaurantje dicht bij ons in de buurt. Hao is net als haar moeder een regelaar; waar we gaan zitten, poetst nog even de tafel, bestek en de borden, regelt de bestelling van het eten en het drinken. Dit is heel makkelijk voor ons en maakt dat ons vegetarisch menu extra goed verzorgd is.2017-8-31 (35)2017-8-31 (36)

Dan wordt ik gebeld. Het is Huynh (32) uit Buon Ma Thuot (bijna 300 km. naar het westen). Huynh was mijn gids 2 jaar geleden in natuurpark Yok Don tegen de Cambodjaanse grens. Sindsdien houden we via internet contact en is hij vorig jaar naar ons in Nha Trang gekomen om mij weer te ontmoeten. Nu is hij weer in Nha Trang en vraagt of hij vanavond weer naar mij mag komen. We vragen aan Hao of zij er geen problemen mee heeft. Hao is nog steeds op zoek naar een man en heeft van mij al eerder gehoord over de aardige man van haar leeftijd. Ze is wel geïnteresseerd. Huynh is ook nog op zoek naar een vrouw.

Hao begint het weer te regelen; Lidy, Du en Hao gaan naar het appartement en Johan wacht Huynh op aan het begin van de straat. Zo gezegd, zo gedaan. Het duurt even voordat Huynh aankomt achterop de brommer van vriend Huy (28). Huy is er bij, omdat Huynh bij hem overnacht. Het is een goed weerzien met Huynh; hij is inmiddels geen gids meer, maar werkt als verkoopverantwoordelijke in een 4-sterren hotel in Buon Ma Thuot.

Met z’n zessen drinken we (oplos)koffie in ons appartementje. Huynh heeft duidelijk oog voor Hao en laat dat ook merken. Hao is net als altijd vriendelijk maar onpeilbaar. Eén ding weten we wel: Hao slaapt vannacht niet.

2017-8-31 (41)Om half 10 willen Hao en Du naar huis; zo moeten morgen vroeg op ( Du werkt als brommerparkeerder bij een groot restaurant in het centrum). Huynh en Huy willen met ons nog wel een biertje gaan drinken in het visrestaurant waar Huy werkt. We kunnen te voet, want het is maar een paar minuten lopen. We maken er een gezellige afsluiting van de dag van.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *