Dag 9: Met z’n allen een dag uit naar I-resort

2018-9-3: Vanmorgen kreeg de wekker niet de kans om om 6.00 uur af te lopen; we sprongen al eerder uit bed, want het wordt een bijzondere dag!        Naast compensatie van hun schoolkosten willen wij de leerlingen in ons schoolgeldproject ook iets “leuks” geven om ze te motiveren goed hun best te doen op school en zo bij onze vriendenclub te kunnen blijven. Om de 2 jaar organiseren we met z’n allen een gezellig dagje uit naar een pretpark. Dit jaar gingen we, vandaag, op de extra vrije dag wegens Independent Day, naar pretpark I-resort aan de noordkant van de stad.

Wij zelf lieten ons, bij grote uitzondering, vervoeren per taxi naar het park. De leerlingen werden opgehaald door 2 grote ingehuurde bussen. De bussen begonnen om 6.30u. te rijden. De ene bus startte bij de Dien Dien primary waar “onze” 10 leerlingetjes en leerkracht mr. Dang als eersten in de bus stapten. De andere bus startte bij de verre Nguyen Du school. Daarna volgden de Mac Dinh Chi school, de Tran Quang Khai school en de Hoang Hoa Tham high school. Met de leerlingen van iedere school gaat een leerkracht mee ter begeleiding.

Even voor acht uur is iedereen gearriveerd en kunnen we in een lange rij door het ingangspoortje. In totaal zijn we met 78 kinderen en 11 volwassenen, waaronder 3 leden van een jeugdorganisatie die vandaag de spelletjes met de leerlingen gaan doen.2018-9-3 (1000)

Het was een ontzettend leuke dag; je kon de kinderen duidelijk zien genieten. Het was voor mij ook een vermoeiende dag; de kinderen willen dat ik mee doe met de spelletjes en met hen het zwembad in ga. Ik ben afgebrand en heb dus geen energie meer om de paar honderd  foto’s van vandaag uit te sorteren en in dit dagverslag te plaatsen. De groepsfoto natuurlijk wel en nog een paar actie foto’s om te laten zien dat ik ook echt mee gedaan heb.


2018-9-3 (53)
2018-9-3 (253)2018-9-3 (2225)

Het kan zijn dat het fotoverslag van vandaag even op zich laat wachten, want de komende dagen hebben we een druk programma. Jullie houden het tegoed.

2018-9-3 (2222)Voor het avondeten zijn we uitgenodigd door de moeder van Hao. Het gezin van Hao woont in de sloppen/ visserswijk HaRa. Als we daar door de zeer smalle straatjes rijden wordt bijna altijd weer door iemand naar ons geroepen dat we verkeerd moeten zijn. Iemand anders maakt die persoon dan duidelijk dat wij hier wel goed zijn; we zijn de kennissen van de familie van Hao die aan het eind van de wijk woont, in een woning die op palen uitgebouwd is boven de rivier.

2018-9-3 (2224)Als we binnenkomen staat de tafel al gedekt met verschillende vlees- en visloze gerechten. Moeder Tam kan heerlijk koken in haar superkleine keukentje en heeft geen problemen met onze vegetarische wens.

2018-9-3 (2223)

 

Gelukkig is Hao ook thuis en maakt voor ons een gesprek mogelijk met haar ouders. We informeren naar hun gezondheid en of ze nog hun baantje hebben bij restaurant Champa Island. Moeder Tam werkt nog steeds een aantal uren in de afwaskeuken. Hun zoon Lich werkt hier met zijn moeder.  Vader Ba is er werkzaam als bewaker. Hun andere zoon Du is ook (brommer)bewaker, maar dan bij een restaurant in Nha Trang centrum. Hao is (met behulp van onze financiële ondersteuning voor haar verpleegsteropleiding) verpleegster op de kraamafdeling van het provinciale Khanh Hoa ziekenhuis.

We informeren ook naar hun nichtje Kieu en hun neefje Viet die jaren met tante Hanh bij hen onder één dak woonden, totdat in een grote storm hun woongedeelte is weggeslagen. Nichtje Kieu is inmiddels getrouwd en heeft al een baby. Als we naar Viet vragen, verandert de stemming in huis.

Vi sept. 2012 (13)Wij kennen Viet als een puberende jongen die toch altijd erg aardig tegen ons was. Toen hij ongeveer 15 jaar was wilde hij niet meer naar school en kwam dikwijls niet naar huis. Na een jaar van school te zijn geweest hebben we hem zover gekregen om toch weer naar de avondschool te gaan om een beroep te leren. Deze 2e kans is ook mislukt, mede door het gebrek aan een goede vader. Een oom heeft Viet toen meegenomen op zijn vissersboot. Er wordt ’s nachts op zee met lampen gevist. Eind vorig jaar is Viet overboord gevallen en verdronken. Ze hebben hem nooit meer teruggevonden.

We krijgen het emotioneel moeilijk; we kenden Viet behoorlijk goed; hij verdiende echt een goed en lang leven.

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *