Dag 10: Better be friends with women

2018-9-4 (64)Om 7.00 uur rijden we op onze brommer weg naar Dien Khanh, naar de Mac Dinh Chi school. Op de school zijn ze al volop aan het inrichten voor de grote openingsceremonie van het nieuwe schooljaar dat morgen in heel Vietnam begint ( Wij zijn voor morgen uitgenodigd op de Tran Quang Khai secondary ). We beginnen vandaag met het overhandigen van schoolgelden aan onze MDC-leerlingen. De “oude” leerlingen (Chi, Hieu, Hien, Anh, Han, Ngoc en Dieu) krijgen 4 x 350.000VND voor de maanden juni, juli, augustus en september. In de zomervakantie hoeven ze geen schoolgeld, maar nu moeten ze de aanvangskosten voor het eerste semester betalen. In hun envelop zit ook de portretfoto die ik vorig jaar van de leerling heb gemaakt. Als ze die na een jaar zien is het altijd lachen. De nieuwe L-F leerlingen ( Thoai, Thuan, Phuc, Em en My) krijgen hun eerste schoolgeld voor de maand september, 350.000Dong.

2 L-F leerlingen zijn niet aanwezig, nl. Hoang Tien en Thanh Nhut. Tien (geestelijk beperkt) blijkt al voortijdig naar huis gegaan te zijn en waar Nhut is weet niemand. Lerares en L-F manager Thuy zal ze morgen tijdens de openingsceremonie hun eerste schoolgeld geven. We hebben deze leerlingen al ontmoet en toegelaten tijdens de huisbezoeken.

Voor ontvangst laat Lidy de leerling(e) een handtekening zetten op een lijst en ik maak daarna een (nieuwe) portretfoto voor de persoonlijke supporters in Nederland. Er zijn 3 leerlingen (Anh, Hanh en Ngoc) die een leesboek mogen uitkiezen als cadeautje van hun sponsor en 2 krijgen een mooie kaart uit Nederland. We proberen zo min mogelijk verschil te maken tussen elkaar, maar de supporters mogen een klein cadeautje geven. Om te voorkomen dat we teveel of onnodige dingen in onze koffer moeten stoppen, vragen wij de sponsor om geld (max. 10 euro) aan ons te geven. Wij kopen daar dan een mooi Vietnamees leesboek van.

Er worden weer veel foto’s gemaakt, o.a. een groepsfoto, ’n meisjes foto en een foto van mij met de nieuwe schooldirecteur mr. Hai.2018-9-4 (8)2018-9-4 (9)2018-9-4 (33)2018-9-4 (47)2018-9-4 (48)2018-9-4 (53)2018-9-4 (55)2018-9-4 (61)2018-9-4 (63)

Na een uurtje nemen we afscheid voor één jaar van “onze” leerlingen. Ze hebben beloofd komend schooljaar weer goed hun best te gaan doen, dus zullen we elkaar volgend jaar weer zien.

2018-9-4 (69)Kim Chi is afgelopen jaar verhuisd van een heel klein huisje ver in het buitengebied van Dien Dien naar een woning dicht bij deze school. Wij leggen aan Chi uit dat we haar nieuwe woning willen zien ( om te kijken of het huis niet te luxe is en onze ondersteuning van schoolgeld niet meer nodig is). We rijden achter Chi aan, kriskras door het wijkje achter de school.

 

2018-9-4 (82)Aan het einde van een onverhard pad staat hun nieuwe woning; een klein oud huis midden in de rommel. De vader van Chi is thuis. Hij is landarbeider en heeft vandaag waarschijnlijk al gewerkt. Moeder is niet thuis. Ik loop met Chi door het huisje om haar slaapplaats en hun keukentje te zien. Het is nu minimaal, beter dan voorheen, want toen was het mini-minimaal!

2018-9-4 (77)2018-9-4 (80)De vader is heel gastvrij en biedt ons een glas water aan. De glazen zijn schoon en het water komt uit een plastic fles.

 

 

 

 

2018-9-4 (86)

 

 

 

 

We hebben het gecheckt; Chi blijft in Looking-Forward. Als het meisje onze mascotte Nijntje in onze rugzak ziet zitten, vraagt ze of ze hem even mag vasthouden. Natuurlijk! Ik maak een foto en beloof haar dat zij die nog zal krijgen. Nijntje moet terug de rugzak in, want die moet elders nog optreden.

Het is half tien, we zijn klaar voor vandaag. We gaan niet terug naar Nha Trang over de hoofdweg, maar rijden rustig door het buitengebied terug naar huis. Hier is het nog het echte Vietnam! Smalle weggetjes, rijstvelden, traditionele woningen met drie voordeuren naast elkaar (één voor mannen, één voor vrouwen en één voor de geesten van de overledenen) en heel veel prachtige natuur. Hier een impressie.2018-9-4 (106)2018-9-4 (88)2018-9-4 (112)2018-9-4 (100)2018-9-4 (117)2018-9-4 (121)2018-9-4 (122)2018-9-4 (154)2018-9-4 (129)2018-9-4 (134)2018-9-4 (141)

Vanavond ontmoeten we Yen en haar vriendin en collega Tam. Ze werken bij het superluxe Vinpearl-resort. Ze hebben een goed salaris, maar zijn zelden vrij. Vanavond wel! We gaan samen uit eten bij een, voor ons, nieuw vegetarisch restaurant en daarna koffie drinken in een heel gezellig koffie café.

Hier een foto van beide jonge dames en ik. Johan alweer met (mooie) dames, zal je misschien denken, maar daar kan ik niets aan doen. Je krijgt hier veel makkelijker contact met vrouwen/meisjes dan met mannen/jongens. Zij willen hun Engels uitproberen; mannen/jongens zijn te verlegen. Ik heb Yen ontmoet toen ik op het grote busstation aan een grote groep mensen vroeg welke bus ik moest nemen naar de stad Buon Ma Thuot in het westen. Alleen Yen kwam uit de groep studenten en vertelde, in goed Engels, waar ik in moest stappen. Zij moest zelf ook met die bus, dus gingen we in de bus naast elkaar zitten en maakten we nader kennis. Ik had haar beloofd te laten weten of ik goed aangekomen was. Sindsdien hebben we jaarlijks een afspraak.2018-9-4 (185)

Ook in Vietnam geldt: Women will take over the world; better be friends with women!

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *