Dag 12: Moeder en vader overlijden binnen één maand

2018-9-6 (20)2018-9-6: Om kwart voor 8 melden wij ons bij de Nguyen Du school in Dien Lac. De kilometerteller op de brommer zegt dat dit 16km. van ons appartementje is. De afstand is niet het grootste probleem; het is vooral het tijdstip van de dag dat je op de weg rijdt. Deze morgen is het behoorlijk druk met heel veel brommers die van alles (meestal los achterop) meenemen, zelfs glazen ruiten.2018-9-6 (148)2018-9-6 (2)2018-9-6 (145)

Er rijden elk jaar meer ( vooral witte ) personenauto’s, waar je heel goed rekening mee moet houden, want die nemen gewoon voorrang op een brommer. 2018-9-6 (11)Als we Dien Khanh binnenrijden over het gedeelte dat behoort tot de hoofdweg (Highway nr. 1) van Hanoi naar Saigon, ligt er in een flauwe bocht midden in het centrum, een kolossale vrachtwagen op z’n zij; half op straat, half op de stoep. Gezien de drukte op deze weg kunnen we bijna niet denken dat er niemand onder ligt. 90% van de weggebruikers doen dat voorzichtig, de overige 10% maken het Vietnamese verkeer erg gevaarlijk.

2018-9-6 (25)Op de Nguyen Du school worden we hartelijk ontvangen door directeur mr. Nho. We nemen met hem de leerlingenlijst door en laten hem een handtekening van goedkeuring zetten bij de nieuw geselecteerde en opgenomen leerlingen in ons hulpproject. 2018-9-6 (155)Hij is de eindverantwoordelijke voor welke leerlingen op zijn school onze financiële ondersteuning krijgen.

 

 

 

2018-9-6 (44)Mr. Nho neemt ons mee naar de lerarenkamer waar “onze” 13 leerlingen zitten te wachten. L-F manager Lai is ook aanwezig. Eén voor één komen de kinderen bij Lidy die hen het schoolgeld voor september geeft en een handtekening op haar lijst laat zetten. Bijzonder is dat directeur Nho is gebleven en Lidy helpt met deze procedure. Ik maak weer portretfoto’s en Lai laat ze een bedankkaartje voor hun persoonlijke supporter schijven. We maken een groepsfoto die ik vandaag nog zal sturen naar mr. Nho. We nemen afscheid van de leerlingen voor één jaar; ze zullen ons weerzien als ze goed hun best doen op school.2018-9-6 (37)2018-9-6 (59)2018-9-6 (66)

Eén van de nieuwe leerlingen hebben we nog niet thuis bezocht, nl. Ngan Ha (11). Dat gaan we nu doen. Ha heeft vanmorgen toch al een maand schoolgeld (350.000Dong/14 euro) gekregen, omdat het bedrag klein is en we al gehoord hadden van haar moeilijke woon/leefsituatie. 2018-9-6 (67)Als we even later bij en in haar woning staan blijkt dat het niet voorbarig is geweest. Ha’s moeder is 3 jaar geleden gestorven en haar vader één jaar geleden; beiden aan kanker. Er komt ontzettend veel kanker voor in Vietnam. Volgens Lai komt dat door het vele gebruik van de chemicaliën in voedsel.2018-9-6 (68)2018-9-6 (76)

Ngan Ha is enig kind en woont nu bij haar oma (60) die geld ( ongeveer 2 miljoen Dong/80 euro per maand) verdient als schoonmaakster. De slaapkamer van Ha en het keukentje en de WC zien er dan ook schoon uit. Ha wordt officieel Looking-Forward lid en krijgt het welkomstpakketje. Oma krijgt 200.000VND “huisvredebreuk” vergoeding. We nemen Ha terug mee naar school, want daar staat haar fietsje. Oma sluit het huis af en fietst terug naar haar werk.

We dachten dat we nu klaar waren op de Nguyen Du school voor dit jaar, maar Lai vraagt aandacht voor een leerlinge op haar school. Gisteren heeft een onderwijzer op haar school over een bijzonder triest voorval verteld. De moeder en vader van leerlinge Bao Han zijn binnen een maand gestorven. Tijdens de zomervakantie is Han’s moeder met haar brommer verongelukt en enkele weken daarna is haar vader aan een hartinfarct gestorven. De overleden ouders hebben 3 kinderen, nl. naast Han nog een oudere dochter en een zoon. De 3 kinderen wonen nu, samen met de vrouw van de broer en een baby  in het huis; de buurvrouw helpt ze zoveel mogelijk.

Lai vraagt ons alstublieft nu een huisbezoek bij de getroffen familie te doen. We staan voor een dilemma; we moeten er niet naar toe gaan en zeggen dat 13 L-F leerlingen op de Nguyen Du school genoeg zijn, of mee gaan en dan geconfronteerd worden met ontzettend veel leed en dan zeker geen NEE meer kunnen zeggen. We besluiten toch WEL te gaan. We maken Lai duidelijk dat we straks 2 opties willen kunnen kiezen, nl., 1: Ons schoolgeldfonds geeft aan Bao Han 500.000VND/20 euro noodhulp en laten het daarbij, of 2: we kijken, als wij weer terug zijn in Nederland, hoeveel geld we nog in kas hebben en als dat voldoende is om nog één leerling op te nemen in ons schoolgeldfonds, dan wordt Bao Han per oktober Looking-Forward-leerlinge.

2018-9-6 (89)De leerlinge Bao Han wordt uit haar klas gehaald en klimt bij manager Lai achterop haar brommer. Het huis waar ze in wonen is best groot en goed gebouwd, maar de kinderen hebben een grote financiële schuld. De 2 begrafenissen hebben ze heel veel geld gekost; minimaal 20 miljoen VND/ 800 euro per begrafenis. Han’s broer (landarbeider) en zus (kapster) verdienen samen 3-4 miljoen per maand. Han heeft een eigen slaapkamer en de keuken is ruim en er is een badkamertje/WC aanwezig. Maar het is er niet (meer?) schoon, wat een groot probleem kan worden op de lange termijn.

2018-9-6 (91)We kunnen onze tranen maar moeilijk bedwingen als we naar de foto’s van haar ouders op de twee altaren zien. De wereld is ingestort voor deze drie jonge mensen. 2018-9-6 (96)We geven Han’s oudere zus in ieder geval de 5000.000VND noodhulp. We hopen echt dat we genoeg geld vinden om het leven van dit kleine meisje weer enige structuur te geven. Naar school gaan is hierin cruciaal!2018-9-6 (104)

Lai brengt Han weer terug naar school; wij rijden terug naar Nha Trang. Halverwege sla ik links af een zijstraatje in waar een pas gebouwde indrukwekkende tempel staat. 2018-9-6 (118)Het is een tempel van de Cao Dai religie. Een religie (van het alziend oog) die alle religies op één hoop gooit; christendom, boeddhisme, hindoeïsme, islam en nog een aantal geloven. Het is een te overdadig bouwwerk wat niet zou misstaan in de Efteling. De (verplichte) donatie die we moeten doen wordt hoogstwaarschijnlijk uitgegeven aan blikken verf.2018-9-6 (121)

 

 

 

 

 

 

2018-9-6 (126)

 

 

 

 

 

 

2018-9-6 (132)

 

 

 

 

 

 

 

2018-9-6 (164)

 

Vanavond heeft ons hoofd enige rust nodig om deze enerverende dag te verwerken. We gaan een biertje drinken in een Spaans café. Ik vraag het live bandje om voor mij een liedje van Neil Young te spelen. Ze spelen “Heart of Gold”.

 

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *