Dag 15: Anh Tien zoekt nu een baan als elektricien

Deze morgen gaan we op de fiets naar stoppend L-F manager mevrouw Hiep. Hiep moest vanwege gezondheidsproblemen aan haar benen in mei-juni stoppen met het beheren van het schoolgeld voor de leerlingen in Dien Khanh. De Nguyen Du secondary is bijna 20 kilometer van haar huis. Ze moest op haar brommer over een gevaarlijke en drukke weg naar de 6 aangesloten scholen in de gemeente Dien Khanh. We hebben inmiddels 3 nieuwe plaatselijke managers; Thanh, Thuy en Lai.

We hebben er voor gekozen om ons project in de komende jaren geheel te concentreren in de gemeente Dien Khanh, zo’n 15 km. naar het westen. In de dorpjes in deze gemeente ligt de levensstandaard een stuk lager dan in de toeristenstad/ kuststad Nha Trang. We hebben op dit moment nog maar één school in Nha Trang in ons project, nl. de Cao Thang secondary en 2 individuele leerlingen, nl. Bich Sen en Ngoc Hau.

In augustus hebben 2 van de 10 L-F leerlingen de Cao Thang school verlaten en we zijn met L-F United Kingdom ( die de leerlingen van deze school voor zijn rekening neemt) overeengekomen dat we de 2 open gevallen plaatsen NIET opvullen met nieuwe leerlingen van deze school in Nha Trang. We gaan op een nieuw aan te sluiten secondary school in Dien Khanh, nl. de Trinh Phong school, 2 leerlingen-in-nood supporteren.

Hiep vindt het niet fijn dat we in Nha Trang stoppen, want zij wil graag het management van de Cao Thang school ( die dicht bij haar huis is ) blijven doen. Toch stoppen we op deze ene school, want de 12-jarige basisopleiding van een kind loopt over 3 scholen (primary 1-5, secondary 6-9 en high 10-12). Als we een leerling meerdere jaren ondersteunen gaat die van school naar school. Binnen een gemeente zijn dat verschillende scholen. Willen we een leerling goed kunnen blijven volgen, moeten we dus binnen één gemeente blijven.

Manager Hiep is dus binnen een paar jaar geheel uitgewerkt voor ons schoolgeldfonds. Ze begrijpt het helemaal en kan ook niet anders vanwege haar gezondheid, maar de sfeer is niet helemaal prettig; vandaag moet ze 2 leerlingen afgeven aan de Trinh Phong school. Met iets negatiefs kunnen Vietnamezen erg moeilijk omgaan; of ze slaan dicht, of ze voelen zich persoonlijk aangevallen.

We kunnen de aandacht afleiden door officieel afscheid te gaan nemen van Anh Tien. Tien is klaar met de vocational (ambachts) school en zoekt nu een baantje als elektricien. Als beëindiger van school krijgt hij enkel 500.000VND ( 2.000.000VND voor doorstudeerders).  Hij krijgt ook de USB met alle foto’s van de 6 jaar dat Tien is ons project zat. Tien woont al die jaren bij zijn extravagante oma. We zeggen tegen hem dat hij Looking-Forward-lid blijft en dat wij in de toekomst van hem willen horen hoe het met hem gaat.2018-9-9 (17)

Bich Sen is ook gekomen om het schoolgeld van juni, juli, augustus en september te krijgen. Zij is een van de individuele leerlingen in Nha Trang. Hiep zal voor haar nog 2 jaar manager blijven.

En dan is er Vo Nam, één van de twee leerlingen die de Cao Thang school hebben verlaten. Wij willen niet dat hij de dupe wordt van de wisseling van managers en scholen. We geven hem het schoolgeld van september en gaan proberen hem onder te brengen bij een nieuwe Nieuw-Zeelandse organisatie die een zelfde soort schoolgeldproject doet in Nha Trang (wat ook een reden is om uit Nha Trang te vertrekken).

2018-9-9 (21)Dan is er Thi Nga, een van de 8 leerlingen die nu gesupporterd wordt door L-F United-Kingdom. Zij heeft een tijdje geleden een verkeersongeluk met haar fiets gehad en is toen haar been gebroken. Er zijn 3 operaties nodig geweest om het been te herstellen. Haar moeder ( die wat geld verdient met het verzamelen van recyclebaar afval) zegt dat de operaties ruim 10 miljoen Dong/ 400 euro) hebben gekost. In zulke “emergency help” vragen geeft ons fonds, als het direct onze leerlingen betreft, 1 miljoen VND tegemoetkoming. Dit is niet veel, maar we zijn een schoolgeldfonds.2018-9-9 (26)

We nemen afscheid van Anh Tien, Bich Sen en Thi Nga. Sen en Nga zullen we volgend jaar zeker weer terugzien. Tien hopelijk ook.

Het is zondag; we gaan naar ons favoriet terras aan de rivier vlak naast de 400 meter lange “rammelende brug”. In oktober vorig jaar is deze brug in het regenseizoen weer vernield door overstromingen. Nu hebben ze de zijreling gemaakt van ijzeren buizen; voorheen was hij van houten stammen, wat veel mooier was. Hopelijk kan hij in deze uitvoering het komende regenseizoen aan. 2018-9-9 (30)

Nu plaatsen we nog wat foto’s van het dagje uit naar I-resort:2018-9-3 (213)2018-9-3 (241)2018-9-3 (238)2018-9-3 (234)2018-9-3 (266)2018-9-3 (220)2018-9-3 (272)2018-9-3 (271)2018-9-3 (281)2018-9-3 (295)2018-9-3 (315)2018-9-3 (371)2018-9-3 (383)

 

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *