Dag 12: Cham danseresjes gaan niet naar school

2019-9-12: Vandaag moet het de laatste dag zeer warm zijn. We zitten op de overgang naar het regenseizoen. De dagen zullen meer afgesloten worden met hevig onweer. Deze grote regenbuien zorgen er wel voor dat de temperatuur ’s nachts een paar graden daalt.

Na ons ontbijt bij Lanterns ga ik Thien Duyen ophalen bij haar hotelletje even verderop. Ze zegt dat ze heel goed geslapen heeft in een echt bed. Ontbeten heeft ze op straat. Ik neem haar mee naar ons appartementje waar even later ook Khuong, de dochter van onze manager Thanh, binnenkomt.

2018-8-29 (17)Thien Duyen is nu 21 jaar. Van haar 16e tot en met haar 20e is zij danseres geweest bij PoNagar Chamtempels hier in Nha Trang. De Cham(pa) bevolking is nu een minderheid, maar duizend jaar geleden de hoofdbevolking van zuid-Vietnam.  De prachtige oude Chamtempels in heel zuid-Vietnam herinneren aan deze bijzondere cultuur.

2018-8-29 (14)Een groepje van 5 meisjes voeren verschillende keren per dag in traditionele Cham-kleding traditionele dansen uit, begeleid door traditionele muziek. Voor de toeristen een prachtig schouwspel. Nu wij de achtergronden kennen, kijken wij er toch minder makkelijk naar.

De Cham(pa)-bevolking is lang geleden uitgemoord van miljoenen tot nog maar een paar honderd duizend. Van hun hele grote koninkrijk zijn nu nog maar een paar dorpjes over, welke liggen in het droogste stuk Vietnam, nabij Phan Rang /Phan Thiet, 100 km. ten zuiden van Nha Trang. Mooie meisjes van zo’n 16 jaar oud krijgen de mogelijkheid om voor toeristen te gaan dansen bij een van de oude Chamtempels verspreid over zuid-Vietnam (zoals PoNagar in Nha Trang). Deze meisjes, als ze al naar school gaan, stoppen met school en zitten nagenoeg opgesloten op het terrein van de tempels.

2018-8-29 (6)De meisjes treden 7 dagen per week 6-8 keer per dag een kwartiertje op en liggen de rest van de dag niets te doen. Alle dagen komen rijke toeristen voorbij uit alle landen. Enerzijds worden ze (in de bloei van hun leven) lui, anderzijds krijgen ze een vertekend beeld van de rest van de wereld. Wanneer een danseres zo’n 20 jaar is en  te oud wordt bevonden om te dansen, behoort zij terug te gaan naar haar armoedige dorpje in die grote zandbak. Een huwelijk is dan snel geregeld en binnen een jaar zit de jonge vrouw met een baby vast aan huis. (morgen reizen wij zelf naar Phan Rang om Lac en Trang weer te ontmoeten; twee jonge vrouwen die nu met kinderen en zonder man terug zijn bij hun familie).

Thien Duyen, vorig jaar 20 jaar geworden, wilde niet terug naar Phan Rang; zij wilde die rijke wereld meemaken; zij vertrok zonder toestemming van haar ouders, naar Ho Chi Minh-city / Saigon. We hebben via Facebook altijd contact gehouden met Duyen. Gelukkig is ze na korte tijd full-time kinderoppas kunnen worden bij een gezin met 3 kinderen. Een paar weken geleden zat Duyen diep in de put; ze was erg verdrietig; ze vond dat ze gefaald had in haar leven. We hebben een stevig gesprek gehad; we willen haar één kans geven. Als ze nu terugkomt naar Nha Trang, zullen wij proberen haar weer op school te krijgen, wat ze heel graag wil.Gelukkig is Duyen (als enige van de danseresjes ) naar avondschool gegaan om haar certificaat high school te halen.

2019-9-12 (2)Gisteravond is Duyen terug gekomen met de bus uit Saigon. Vannacht heeft ze een goed bed gekregen om eens goed te slapen. Vanmorgen is ze hier met Khuong. Samen gaan we proberen Duyen vandaag op school te krijgen. Khuong bekijkt Duyen’s papieren en geeft haar kans op een opleiding Engels. Even later vertrekken ze samen op de brommer naar de Khanh Hoa university. Wij wachten gespannen af.

 

—————————————————————————————–

Ondertussen vertel ik over onze huisbezoeken van de nieuwe L-F leerlingen op de Tran Quang Khai secondary in Dien Dien.

2019-9-5 (240)Yen en Thao zijn er vanmiddag niet bij, want die moesten gaan werken in hun hotel. Thanh gaat ook niet mee, want die wil zo snel mogelijk van haar verkoudheid af zijn, zodat ze haar pasgeboren kleinzoon kan vasthouden. Dus melden manager Thuy, Khuong, Mizuki, Lidy en ik ons om half 3 bij directrice Thi Truong.

In de lerarenkamer ontmoeten we onze 8 L-F leerlingen en ook de 5 geselecteerde aspirant L-F leerlingen. De leerlingen met een persoonlijke supporter schrijven een bedankkaartje en alle leerlingen krijgen schoolgeld; bestaande leerlingen voor juni, juli, augustus en september; de nieuwe krijgen alleen september. We maken portretfoto’s en groepsfoto’s.2019-9-5 (249)2019-9-5 (259)2019-9-5 (276)2019-9-5 (294)2019-9-5 (299)

Dik een half uur later gaan we op huisbezoek bij de 5 nieuwe l-F leerlingen;

Nummer 1: Huynh Nhu Ngoc (11) meisje: vader lang geleden overleden, moeder landarbeidster.

Nummer 2: Nguyen Thi Van (12) meisje: deze leerlinge wordt NIET opgenomen, want het zusje Hong Nhung  van Thi Van zit al in ons project vanuit de Dien Dien primary. Miscommunicatie is de oorzaak denkt iedereen. We nemen niet 2 kinderen uit één gezin voor langdurige ondersteuning in ons project. Dat doet teveel financiële inbreuk in het zelf te verdienen inkomen van het gezin. We vragen de TQK om een andere leerling voor te dragen.

Nummer 3: Bui Bao Xuyen (13) meisje: Vader is 3 jaar geleden verongelukt. moeder werkt op het land. Oma en opa wonen ernaast en zorgen voor Xuyen en haar 2 jongere broertjes.

Nummer 4: Phan Thi Minh Tam (11) meisje: Vader lijdt aan psychoses (is nu bezeten van het Boeddhisme) en wordt rustig gehouden met medicijnen. Moeder is dagloner. Er zijn 2 jongere broertjes.

Nummer 5: Nguyen Thanh Ngoc (14) jongen: Zijn ouders zijn vertrokken na hun scheiding. Ngoc woont nu met zijn zus bij opa en oma.2019-9-5 (309)2019-9-5 (312)2019-9-5 (315)2019-9-5 (329)2019-9-5 (331)2019-9-5 (350)2019-9-5 (353)2019-9-5 (366)2019-9-5 (368)2019-9-5 (384)2019-9-5 (375)

Tijdens de observatie van Ngoc’s keuken zien we dat oma nog steeds kookt met een houtskoolpot. 2019-9-6 (143)Dit is zeer gevaarlijk en ongezond!; alles is roetzwart in dit keukentje. We gaan hier direct iets aan doen. De meegekomen lerares belt haar directrice en we komen overeen dat wij nu 1 miljoen Dong (40 euro) aan deze lerares geven.

De directeur zal ervoor zorgen dat op korte termijn een gasfornuis geplaatst wordt. (inmiddels hebben wij foto’s binnengekregen van het nieuw geïnstalleerde fornuisje).

 

2019-9-5 (388)We zijn klaar voor vandaag. We drinken nog samen een koel drankje in een van de ontelbare cafeetjes.

 

 

2019-9-5 (389)Lidy en Mizuki gaan per taxi terug naar Nha Trang.

 

 

 

2019-9-5 (390)Ik, samen met Khuong, op de brommer. Net voor de brug stoppen we even bij het straatrestaurantje van de oma van Thanh Thanh en Anh Tai. Khuong kan haar uitleggen dat we volgende week naar haar huis willen komen om Thanh en Tai hun schoolgeld te geven.

Einde verslag van 5 september

—————————————————————————————

De hele middag blijven we binnen, maar horen niets van Duyen en Khuong. Waarom laten ze niets horen? Om half vijf wordt de lucht onrustig en trekt dicht. Snel vallen er grote druppels en volgen er felle flitsen en keiharde knallen. Wij zitten hier op de vijfde verdieping, maar de nieuwe hotels zijn bijna allemaal 40 verdiepingen hoog. Ik denk dat veel gasten nu beneden koffie gaan drinken en de lift niet durven te gebruiken.

Het is al bijna half zes en het begint donker te worden en we hebben nog niets gehoord van de 2 meiden. Ik ga naar beneden (natuurlijk met de trap) en vraag aan de conciërge of hij al iets gezien heeft. Hij doet een beetje paniekerig, want hij heeft zijn helm uitgeleend aan Duyen. Ik zeg tegen hem dat alles goed zal komen, maar we beginnen ons toch ongerust te maken.

Om kwart voor zes wordt er op onze deur geklopt en staan de 2 meiden lachend voor ons, zich van geen kwaad bewust. Duyen wilde wel eens zien hoeveel Nha Trang afgelopen jaar veranderd was en Khuong is met haar achterop de brommer heel de stad rondgereden. We houden ons in en vragen hoe het is afgelopen met de inschrijving voor de studie Engels. Ze vertellen dat er voor deze studie nog 20 plaatsen open zijn op de Khanh Hoa university. Duyen heeft een ondervraging gehad en haar certificaten en diploma’s laten zien. Ze moet nu tot 20 september wachten om te weten of ze bij 20 uitgekozenen is die mogen komen. Tot die tijd mag Duyen bij een familielid wonen hier in Nha Trang. Vannacht heeft ze nog het hotelletje.

We hebben de familie van Hao beloofd vanavond met hen uit eten te gaan. We hebben in onzekerheid gezeten, maar nu mogen ze komen. Moeder Tam, vader Ba, Hao en Lich zijn er nu snel. 2019-9-12 (8)We kunnen niet met moeder Tam in een westers restaurant gaan eten. Ze vindt de prijzen veel te hoog, brengt soms zelf het drinken en fruit mee en heeft altijd aanmerkingen op de gerechten (ze kan zelf heel goed koken). We lopen dus maar naar de Chinese kant van het centrum en laten ze zelf een restaurant uitkiezen. 2019-9-12 (7)

 

Wonderwel kiest Tam een flink bord noedels met groenten en eet het helemaal, zonder commentaar, op. Als ik af ga rekenen probeert ze achter mij aan te komen, maar ze zit klem tussen tafel en muur. Tam wil altijd de rekening zorgvuldig nakijken; nooit is die dan goed. Ze bedoelt het goed; het is een lieverd!

2019-9-12 (9)

Als we het woord “KEM” roepen gaat vader Ba lachen (wat hij zelden doet). We weten niet ver hier vandaan een Italiaans ijssalon. Eén bolletje kost 35.000VND (1,40euro), bijna net zoveel als de genoten maaltijd. Tam is alweer aan het rekenen; 8 x 35.000Dong; waarschijnlijk een veelvoud van wat ze per dag verdient.

 

Dit bericht is geplaatst in Reisverslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *